Direct naar navigatie

Een jeugd lang in het Kolpa- en Holybad

Door: admin, Periode: 1950 - heden, Thema's: Cultuur en vermaak

Wie verlangt niet af en toe naar 'die goeie ouwe tijd'? Zo koestert menig Vlaardinger mooie herinneringen aan zwempret in het Kolpabad. Dirk Tempelaar neemt u mee naar het zwembad van zijn jeugdjaren...

Circa 1996, baantjes trekken in het Kolpabad. Collectie Stadsarchief Vlaardingen.

Een jeugd lang in het Kolpa- en vele jaren Holybad

Het is bijna 17-jaar geleden dat op zaterdagmiddag 13 september ‘97 klokslag 16.00 uur, in een bomvol Kolpabad, de KUNSTestafette '97 Schiedam - Vlaardingen "De Salon Het Duel" door de heer W.J.V. van Katwijk, Statenlid en voorzitter van de CDA fractie der Provinciale Staten van Zuid Holland, op humorvolle wijze werd geopend.

Het was er die zaterdagmiddag vrij druk en heet, terwijl ik in mijn jeugdjaren hier menig keer bibberend van de kou langs de kant van dit bad had gestaan. Kunst in het Kolpabad. Kunst in de douchehokjes. KinderKunst in het Kikkerbad. Kunst in het negentig en Kunst in het diepste van het diepe. Het was één en al Kunst wat de klok sloeg.

1955, Gezellige drukte in het Kolpabad. Foto: J.Schaper, collectie Stadsarchief VlaardingenDe benauwdheid en de hitte rondom het bassin was met de twee gratis aangeboden consumpties nauwelijks te blussen. Door deze verschijnselen dacht ik aan tijden van weleer, al moet mij van het hart dat ik de indringende chloordampen uit die tijd, nu al miste.

Ik dacht aan de tijd dat ik jankend, verkleumd en voorzien van een zooitje kurken, die doormiddel van een eng aanvoelend stuk touw en veel te strak om mijn o zo tengere middeltje waren gebonden. Zo klein nog en dan al zoveel kinderleed.

Veel Vlaardingers leerden zwemmen in het Kolpabad. Collectie Stadsarchief Vlaardingen.In mijn, toen nog tere kinderhandjes, hield ik een zwaar en groen geverfd houten plankje vast, daaraan zou even later heel veel bloed kleven. Want een mede zwemgenootje had in zijn onmacht getracht het onding tegen mijn tanden te stoten zodat de bodem van het kikkerbad bezaaid lag met een groot aantal witte melktandjes.

Schoolzwemmen heette dit fenomeen. Schreeuwend om je moeder die er niet bij was, daalde je langzaam af in het vijfentwintig centimeter diepe kikkerbad om van badmeester ome Jan je eerste zwemles te krijgen. Een regelrechte ramp! Hoe verzuip ik een kind! Een echte moordpartij, zo voelde het.

Prentkaart van het buitenbad van het Kolpa zwembad. Collectie Dirk Tempelaar.

Toen ik door het doffe glas, naar het door onkruid overwoekerende buitenbad keek, kreeg ik Het een moment moeilijk. Hier op de grasgroene weiden rondom de baden lagen de wortels van onze puberale jeugd. Hier werd met doodsverachting van de hoge veer gedoken om indruk te maken op het meisje van je dromen. Hier liep je stoer rond met een washandje of een zeepdoos in je zwembroek.

Op de grijze stoeptegels, gelegen op je handdoek, bruinde je je slungelachtige witte jongenslijf in de stralende zomerzon. Soms kreeg je de schrik van je leven als één van je vrienden een badmuts gevuld met koud water over je gloeiende lichaam uitstortte...

Lees het volledige verhaal van Dirk Tempelaar hier.

Reacties