Direct naar navigatie

Egodocument van Maria van Helten-Gosling

Door: Stadsarchief Vlaardingen, Periode: 1900 - 1949, Thema's: Dagelijks leven, Oorlog, Rijk en Arm

Dat de Tweede Wereldoorlog nog steeds bij velen leeft, blijkt keer op keer. Mannen en vrouwen die de oorlog zelf als kind of tiener meemaakten, hun kinderen, die soms pas via hun eigen kinderen, achter de oorlogsherinneringen van hun vader of moeder komen. Steeds weer wordt de redactie verrast met vragen maar ook met verhalen over deze periode. Enige tijd geleden kwam er een oudere dame binnenwandelen met een paar handgeschreven velletjes papier in haar handen...

Egodocument van Maria van Helten-Gosling

Zij gaf de velletjes papier af aan de studiezaalmedewerker. “Doe er maar mee wat jullie willen, anders gooi ik ze gewoon weg”.
Na het lezen van de tekst, bleek het een jeugdherinnering te zijn aan de oorlogstijd. Maria was een meisje van tien jaar toen de oorlog uitbrak. Ze zat nog maar vier weken in de vierde klas toen de school gevorderd werd door de Duitsers. Dat gebrek aan verder onderwijs heeft haar echter niet belemmerd om haar herinneringen en gedichten op papier te zetten.

Links een deel van het huisje Kuiperstraat 37 (Foto A.E. Lohmann, 1961)
Het gezin, waarvan de vader van origine uit Duitsland (!) kwam, had het zwaar. Er waren zeven kindermondjes te voeden, wat niet altijd gemakkelijk was. Toch is iedereen uiteindelijk de oorlog goed doorgekomen. De herinneringen aan haar kinderjaren in de Kuiperstraat 37, zijn haarscherp. Zo weet Maria nog precies welke mensen er in die tijd bij hen in de straat woonden. Aan de ene kant zat een klompenmaker, aan de andere kant woonde het gezin Van Schouwen met twee kinderen. Verder had je de waterstokerij van Severing, een tweedehandszaakje van De Willigen, nog een De Willigen en ene Schaafsma, Van Zelm, die paardenstallen had, de koekjeswinkel van Niemansverdriet, de levensmiddelenwinkel van Van de Berg, het melkwinkeltje van Van de Marel en het grote gezin – veertien kinderen – van de familie Van den Hurk. Lees hier haar relaas:

Erbij zaten ook twee gedichtjes, waarvan ze er één als twaalfjarig meisje geschreven heeft. Ze is overigens altijd gedichten blijven schrijven. Dit gedichtje gaat over het straatje waarin zij opgroeide met haar zes broertjes en zusjes, Kuiperstraat 37.

'De Kuiperstraat 1940-1945              In het linker huisje met puntdak groeide Maria op. Boven sliepen de zeven kinderen van het gezin Gosling (Foto Sluimer, 1964)

Ik woon hier in een straatje
Het heet de Kuiperstraat
Het zijn er allemaal krotjes
Waar het leven verder gaat

Ik ga een deurtje binnen
Dan kom ik in ’t portaal
het kan me heus niet hinderen
Al ben ik wat brutaal.

We hebben heel veel kinderen
Van kleine en tot groot
Maar er is toch steeds te eten
Al is er weleens nood

We zijn heel arm en  ozo kaal
Maar goed gezond nog allemaal
Hoop dat  ’t jaren blijven zal
Dit huisje is mij het liefst van al'.

Het betreffende pandje staat er nog steeds.

Reacties