Direct naar navigatie

Egodocument van dhr. van Nierop

Door: admin

Wat en waarom een echte Vlaardinger? In de eerste plaats, ik ben er geboren op 28 februari 1940 en tot heden woon ik er. In circa 1976 legde ik mijn gevoel al vast in onderstaande tekst en rond 1980 zette ik het op deuren voor de wedstrijd 'Het grootste schilderij van Vlaardingen'. Georganiseerd door een groep met Annette Braak.

De deuren die dhr. van Nierop rond 1980 maakte voor de wedstrijd 'Het grootste schilderij van Vlaardingen'.

 Vlaardingen

Vlaardingen je bent nog steeds mijn stad
al veranderde er nogal wat.
Ik loop nu langs je havens te dromen
en hoop dat alles nog eens terug zal komen.
Want waarom moest dat met de haringvisserij zo gaan
bij velen heeft dit pijn gedaan.
Waar is alles gebleven,
van sommigen een groot stuk van hun leven.
Waar zijn de stoere vissers van toen,
wat zou Schipper Hymen Wapenaar nu doen.
Of Stoker Cornelis van der Hoek.
Ja, dat zijn de mannen die ik zoek.
Waar is de Vishal en het Handels gebouw,
de Taanderij en is er nog een Vissersvrouw.
Graag zou ik de Boetsters nog eens horen zingen,
al weet ik niet eens meer, waarover hun liedjes gingen.
En wie weet nog het verschil tussen een kantje en een vat.
Zelfs bij de naam Logger, vraagt men wat is dat.
Toch blijkt er nog wat over te zijn,
zoals de reders Hoogendijk en Kwakkelstein,
een Visserijmuseum en natuurlijk, de Visbank ook.
Maar bijna geen plekje meer waar ik haring rook.
Alles klinkt nu wel verward,
toch, Vlaardingen, hou je een plaatsje in m’n hart.
Want je moest mee met de tijd,
de visserij ten spijt.
Wij zullen nu het vissen niet meer leren,
maar blijven je Vissers eren.
Zij zullen nooit verloren gaan,
eeuwig blijven zij hieronder staan.

Vissers van de Vlaardingse Vloot

Reacties