Direct naar navigatie

Egodocument Dirk Tempelaar - Westlanders in de IJstijd

Door: Stadsarchief Vlaardingen, Periode: 1900 - heden, Thema's: Dagelijks leven, Cultuur en vermaak

Opnieuw een mooi verhaal van een trouwe websitebezoeker die de redactie ook regelmatig van egodocumenten voorziet, Dirk Tempelaar. In dit verhaal beschrijft hij zijn herinneringen aan de winters van toen...

Voor het raam in het huis aan de Vaartweg

Tijdens de IJstijd zaten we soms dagen en een enkele keer zelfs weken in onze woning voor het raam te genieten van dit fantastische ijsspektakel op de Vlaardinger Vaart. In de huiskamer werd zelfs de plaats van de sofa aangepast om maar niets te hoeven missen van hetgeen er zich voor onze deur afspeelde. 

De Vlaardingse Vaart vanaf de brug bij de Delftseveerweg. Rechts het oude politiebureau (Foto J. Sluimer, circa 1962)

Westlanders
De Westlanders die, ondanks dat het ijs bij lange na nog niet betrouwbaar was, als eerste in Vlaardingen wilden aanlanden, namen alle risico’s van het niet slagen op de koop toe.
Ik heb menig Westlander bij en rond de Delflandse Sluizen kopje onder zien gaan om daarna in café De Kroon weer op temperatuur en op adem te komen en enigszins wat op te drogen.

Wij woonden toen aan de Vaartweg hoek Gedempte Biersloot en hebben daar duizenden Westlanders zien komen en ook weer zien gaan. Bij aankomst van oudsher met veel kabaal naar café De Kroon voor een kop snert en één of meerdere alcoholische versnaperingen.

De start van de 50 km lange Westlandtocht op 6 februari 1954

Vlaardingse IJsmoppen

De niet alcoholverslaafden strekten de beentjes op de Hoogstraat, maar veel verder dan de Korte Hoogstraat kwamen de meesten niet.
Op de terugweg kochten de Westlanders, maar ook de Vlaardingers, bij Frans Hazenberg, tegenover de RK-kerk, een rode zakdoek of ordinaire papieren zak gevuld met Vlaardingse IJsmoppen.Je moest als Westlander die moppen heel en niet als kruimels thuisbrengen, anders was je tijdens de tocht onherroepelijk op je plaat gegaan.

Té diep in het glaasje gekeken...

Sommigen schaatsers hadden in café De Kroon zoveel aan Bacchus geofferd dat ze eenmaal op het ijs niet eens meer wisten welke kant het op moest om weer thuis te komen! Sommigen van hen kwamen zelfs - met vallen en opstaan - niet verder dan de brug tussen de Gedempte Biersloot en de Delftseveerweg en besloten al waggelend en lallend terug te keren naar De Kroon om vandaar uit per taxi of een gewaarschuwd familielid met auto, thuis te worden afgeleverd.

Al met al waren het mooie tijden en ik hoop voor de nieuwe bewoners dat ook zij ooit kunnen genieten van de ijspret zo vlak voor hun deur!

Dirk Tempelaar

Reacties